Kocamı toprağa verdiğim gün, ilk mektup geldi. Zarfın üzerinde eyalet hapishanesinin damgası vardı. Mektupta yalnızca bir cümle yazıyordu:
Gerekirse sonsuza dek beklerim.
Altında, tanımadığım bir adamın ismi yazılıydı: Dante.
Merakıma yenik düştüm ve neyi beklediğini öğrenmek için yanıt yazdım.Seni.
Gizemli adama yanlış kişiye yazdığını ve onu tanımadığımı söyledim. O ise benim yanıldığımı söyledi.
Haftalarca yazıştık; mektupların her biri, bir öncekinden daha samimi hâle geldi. Sonra bir gün, mektuplar kesildi. Sebebini öğrendiğimde ise artık çok geçti.
Dante kapımdaydı.Ve hiçbir şey, beni o âna hazırlayamazdı.
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.